Description
Budowę rozpoczęto w XI w., zaraz po tym, jak antenat rodu Rudolf von Eltz otrzymał te ziemie od cesarza Fryderyka Barbarossy. Ukryta w lesie rezydencja leżała niedaleko szlaku handlowego wiodącego z żyznych rejonów Maifeld do portów Mozeli.Z czasem rodzina podzieliła się na trzy gałęzie. Sprawili to trzej bracia von Eltz: Eliasz, Wilhelm i Teodoryk. Jeden szczep rodziny nosił w herbie lwa złotego, drugi srebrnego, a trzeci rogatego bawoła. Dodali do swych nazwisk nowe człony wywodzące się od kolejnych posiadłości i odtąd mieliśmy Eltzów Rubenachów, Kempenichów, a później Rodendorfów. A że mieszkali nadal razem, trzeba było rozbudować rezydencję. W 1333 r. weszli w spór z potężnym elektorem Trewiru Baldwinem. Przez dwa lata bombardował zamek za pomocą przemyślnych katapult ustawionych na zboczach kotliny. Kamienne pociski można obejrzeć na jednym z dziedzińców. Po zawarciu ugody z upartym elektorem Eltzowie zabrali się do ulubionych robót budowlanych.Zamek rozkwitał i piękniał, a ród nabierał coraz większego znaczenia. Przyszły czasy, kiedy elektorami i arcybiskupami Trewiru i Moguncji byli właśnie Eltzowie. W pierwszej połowie XVI w. arcybiskup Jakub zasłynął jako niestrudzony przeciwnik Lutra i Kalwina, sławę zdobył Jan Jakub, żołnierz, marszałek polny w służbie trewirskich elektorów. Apogeum wpływów rodzina osiągnęła w pierwszej połowie XVIII w. za panowania Filipa Karola, duchowego przywódcy niemieckich katolików
|